‘วิมานหนาม’ ผ่านภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตผม
ไม่คิดว่าวันนึงจะได้มารู้จักกับทองคำ ตลอดเวลาการถ่ายทำเราคุยกันตลอด ถึงชีวิตของเขาและสิ่งที่เขาอยากจะพูดให้ทุกคนได้ยินผ่านเรื่องราวที่ผมทำได้เพียงโอบกอดความรู้สึกเหล่านั้น ก่อนจะส่งผ่านมันออกไปผ่านการแสดง
ตลอดการถ่ายทำ ่าความฝันของทองคำที่ผมเขียนเอง เพื่อให้รู้จักเขามากขึ้น แต่ระหว่างการถ่ายทำมันก็ทำให้ผมรู้ว่ามีอีกหลายอย่างที่ผมไม่เคยรู้เลย เขาเป็นทั้งเพื่อนสนิทและคนแปลกหน้าในเวลาเดียวกัน มุมหนึ่งห่างเพียงฝ่ามือเอื้อมอีกมุมห่างจนมองเห็นเพียงเงาลางๆ
ในวันที่จากลากันแม้เราจะไม่ได้เจอกันอีก แต่ผมรู้แน่ว่าผมจะได้พบเขาอีกบนจอภาพยนต์เรื่องนี้ ที่นั่นเขาจะเป็นนิรันดร์ เช่นเดียวความข้อความที่เขาอยากจะพูด
หวังว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะลดระยะความไม่เท่าเทียมที่เกิดขึ้นลง ผ่านชีวิตของทุกตัวละครในเรื่องและทุกตัวอักษรในบท
ขอบคุณ @gdh559 และพี่วรรณที่ให้โอกาสและเติมเต็มความฝันในการเล่นภาพยนตร์ของผม
ขอบคุณ @Bossskuno ที่คอยซัพพอร์ทและผลักดันขีดจำกัดการแสดงของผมอยู่ตลอด
ขอบคุณภาพของ @tangbadvoice ที่งดงาม และขอบคุณที่คอยเชียร์และส่งยิ้มมาให้เสมอแม้ตัวเองก็จะไม่ไหว555
ขอบคุณ @Toey_Pongsk ที่คอยซัพพอร์ทแม้จะไม่ใช่ตัวเองและพาซีนไปสู่สิ่งแปลกใหม่
ขอบคุณ @EWaraha ที่ใส่สุดทุกซีนและเชื่อใจรับส่งกันอย่างงดงามตลอดเวลา
ขอบคุณ @harit_keng ที่เชื่อใจกันในทุกซีนและเป็น energy ที่น่ารักของทุกคน
ขอบคุณแม่สีดา ที่คอยสอนทั้งเรื่องของชีวิตและเรื่องการแสดงอยู่ตลอด
ขอบคุณทีมงานเบื้องหลังทุกฝ่าย ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่ฝ่าฝันไปด้วยกันและคอยเชียร์เสมอ
สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่าคุ้มแล้วสำหรับค่า X Blue เขียนได้ยาวดีนะ
หวังว่าทุกคนจะสนุกและได้รับบางสิ่งอย่างผ่านภาพยนตร์
#วิมานหนาม และเพลง
#เหมือนวิวาห์ และหวังว่ามันจะโอบกอดคุณด้วยความรักเท่ากับ
‘ต้นทุเรียนทุกต้น ใบทุเรียนทุกใบ’
เจอกันในโรงภาพยนตร์นะครับทุกคน
#วิมานหนาม
#TheParadiseOfThorns